อันนี้เอาไว้ซ้อมกำลังแขนครับ ไม่ใช่เอาไว้รับลูก
PAGE 01
ประกาศวันฝึกหนัก
วันนี้หมวยเล็กตั้งใจจะฝึกเกมรับให้หนักที่สุดในชีวิต
ฉันจะรับทุกลูก แม้ลูกนั้นจะพุ่งมาด้วยความเร็วระดับกระสุน!
เราจะเริ่มจากลูกเบา ลูกกลาง ลูกหนัก และลูกที่มีความเสี่ยงต่อการบาดเจ็บค่ะ
ข้าวปุ้น เธอช่วยเป็นคนตีลูกให้หมวยเล็กหน่อยนะ!
ฉันยังไม่ได้ตื่นเต็มระบบเลย...
PAGE 02
ลูกแรกก็เกินหลักสูตร
ตุบ...
รับด้วยเข่า!
นั่นมันไม่ใช่ท่ารับบอลมาตรฐานนะ!
แต่ลูกไม่ตกพื้น แปลว่าผ่านค่ะ
เกณฑ์ผ่านของเธอน่ากลัวมากค่ะ
PAGE 03
ฝึกกับเครื่องยิงลูก
ผมปรับไว้ระดับเริ่มต้นแล้วนะครับ
การฝึกที่ดีต้องเริ่มจากความยากที่สุด!
ปุ้ง! ป้าบ! ตุบ!
เธอรับได้กี่ลูกกันแน่?
ไม่รู้ค่ะ แต่ฉันเริ่มได้ยินเสียงลูกบอลเรียกชื่อแล้ว
PAGE 04
กระสอบทรายไม่ใช่คู่ซ้อม
เดี๋ยว! เราฝึกวอลเลย์บอลอยู่นะ!
ผัวะ!
พลังปะทะเพิ่มขึ้น 340 เปอร์เซ็นต์ แต่ความสอดคล้องกับกติกาลดลงเหลือศูนย์ค่ะ
PAGE 05
เกมรับกับลูกตบจริง
คราวนี้ฉันจะตบเต็มแรงแล้วนะ!
ปั้ก!
มุมแขนดีมากค่ะ นี่คือการรับบอลที่ถูกต้อง!
ต่อไปคือท่าไม้ตาย!
ไม่ต้องมีท่าไม้ตายก็ได้!
PAGE 06
ณคุณเข้ามาห้ามศึก
พักก่อนนะครับ ทุกคนดูเหนื่อยมากแล้ว
ฉันยังฝึกต่อได้ค่ะ ลูกบอลยังยืนอยู่!
ถ้าคุณณคุณเป็นคนประคบให้ ฉันก็พร้อมพักค่ะ
งั้นเธอช่วยรับลูกแทนฉันก่อนนะ!
ภารกิจนี้ไม่ได้อยู่ในแผนรักของฉัน!
PAGE 07
ลูกสุดท้ายของวัน
หลังจากฝึกหนักมาทั้งเย็น หมวยเล็กขอรับลูกสุดท้าย
ลูกนี้เป็นการทดสอบความแม่นยำ ไม่ใช่การต่อสู้ค่ะ
ปั้ก!
สำเร็จแล้ว! นั่นแหละเกมรับของจริง!
พรุ่งนี้เราฝึกท่าเตะต่อได้ไหมคะ?
PAGE 08
เหนื่อยแต่ยังไม่ยอมแพ้
วันนี้เก่งมากเลยครับ
ฉันรับได้ทุกลูก... ยกเว้นลูกที่ต้องหยุดพักค่ะ
ผลลัพธ์วันนี้ดีขึ้นค่ะ แม้ยังใช้เข่ากับศอกเกินมาตรฐาน
พรุ่งนี้เราจะฝึกให้หนักกว่าเดิม!
พรุ่งนี้ขอพักก่อนหนึ่งวันได้ไหม!
จบตอนที่ 3